14 Ocak 2010 Perşembe

Yalnızlık ömür boyu

Bakırköy'de çarşaf gibidir deniz, ruh hastası bir sakinliği vardır,
Ben içime çarpan her dalgayla herkes mutlu olsun dilerim
Adıma dökülen her göz yaşını ben kalbime yüklerim
Kimse bilmez aslında ben, kurak bir gölde fenerim...
Ama, Bakırköy'de çarşaf gibidir deniz,
Kale içinde mavi, kordonda yeşil
Ela mıydı o gözler, yeşil dicem hiç değil...
Şimdi herkes kendine göre kelimeleri alsın bu şiirden
Kolu paçası bilahare düzeltilir...
Bakırköy'de diyorum, deniz çarşaf gibidir...
Ve bir akşam üstü serinliğinde ben denizi seyrederim
Seyrederken denizleri ben Allah'a şükrederim...
Belki biraz gözleme, bir iki bardak çay
Bir akşam üstü kahvaltısı
Her şeyim tam da, kesilmiyor
Benim bana olan hasretimin sancısı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder